من به آرزوم رسیدم!

داشتم کتاب آیین زندگی رو مطالعه میکردم که این جمله نظرم رو جلب کرد:«اسلام یکایک انسان ها را دارای شخصیتی مستقل دانسته، فرد را مسئول می شناسد و تقلید کورکورانه را عامل گمراهی عده ای می شمارد»...فکر کنم لازم باشه در ارتباط با افراد برای خودم یه سری محدودیت ها قائل بشم! چرا همش باید تابع جمع باشم جمعی که نظرشون کاملا مخالف نظر من و مخالف قانونه! وقتی همه دارن میرن تو چاه چرا منم باید باهاشون برم؟! تو این مدت شدیدا فکرم درگیر یکسری مسائل مزخرف و آزاردهنده شده که نمی ذاره وظیفه ی اصلیم رو به درستی انجام بدم و احساس میکنم دارم از اهداف و آرزوهام دور میشم! تا دیر نشده باید کاری کنم...!یه عده هستن که همیشه فکر میکنن داره حقشون خورده میشه و در همه حال آماده ی تظاهرات و شورشن! در این راستا ادب و فرهنگ و انسانیت رو زیرپا گذاشته و به اعتراض خودشون بدون توجه به طرف مقابل ادامه میدن! شدیدا باید از اینجور آدما دوری کنم! من خودم میتونم تشخیص بدم کجا داره حقم خورده میشه و در اون صورت اقدام لازم رو انجام میدم و نیاز به همراهی با همچین جمعیتی ندارم!یه عده دیگه هم هستن که نه میدونن ادب و فرهنگ چیه و نه من به آرزوم رسیدم!...

من به آرزوم رسیدم!...